De heilige weg, aangenaam.

Vervolg (nog een stukje) uit het boek "De weg van Golgotha" van Roy Hession. (1950) na de enge poort bij het kruis (vorige boodschap) hier de heilige weg of verhoogde baan.


Mijn verbeelding van wat onderstaand gedeelte van het boek beschreef...

De verhoogde baan uit Jesaja 35 (vers 8).


De gave van Zijn volheid

Op deze wijze bereiken wij de verheven baan. Daar ligt zij voor ons badend in licht, een smalle weg, die omhoog voert naar het Hemels Jeruzalem. Aan beide zijden gaat de berm van de weg ongemerkt over in dikke duisternis. Wel baant de duisternis zich een weg tot vlak bij de kanten van de weg, maar op de verheven baan zelf is alles licht. Achter ons staat het kruis, niet meer duister en afschrikwekkend, maar stralend en glanzend, en we zien Jezus niet meer daaraan uitgestrekt. maar we zien Hem wandelen op de verheven baan, overvloeiend van opstandingsleven. In Zijn handen draagt Hij een kruik, gevuld met het Water des Levens. Hij komt rechtstreeks naar ons toe en vraagt ons Hem ons hart te tonen en wij bieden Hem ons ledig hart aan, precies zoals wij Hem een beker zouden overhandigen. Hij kijkt er in - een pijnlijk onderzoek ‑ en waar Hij ziet, dat we het door Zijn bloed hebben laten reinigen, vult Hij het met Water des Levens. (ZIE OOK DE BOODSCHAP: "VOL VAN HEM" Dat is de volgende boodschap...) Zo vervolgen wij onze weg met blijdschap, God prijzende en overvloeiende van Zijn nieuwe leven. Dat is opwekking, als u en ik voortdurend vervuld zijn met de Heilige Geest, met liefde voor anderen en met bezorgdheid over hun behoud. Geen worstelen of wachten, maar eenvoudig met elke zonde tot Hem gaan om die in Zijn bloed te laten reinigen, terwijl we uit Zijn handen de vrije gift van Zijn Volheid aanvaarden en Hem zo de gelegenheid geven door ons te werken. Wanneer wij met Hem onze weg gaan, is Hij steeds daar om ons voortdurend te vervullen, zodat onze beker altijd door overvloeiende is.

Zo bestaat ons verder leven als christen uit niets anders dan de heilige weg te bewandelen met overvloeiende harten waarbij wij voortdurend het hoofd buigen voor Zijn wil, steeds vertrouwend op het reinigende bloed, en leven als volkomen één met Jezus. Zo’n leven gaat niet gepaard met jagen naar of wachten op ervaringen van ons gevoel. Het is heel eenvoudig elke dag het leven te leden, dat naar Gods wil is. Dat is ware heiligheid.

Van de heerbaan af

Maar wij kunnen ‑ en dat gebeurt wel eens ‑ van de verheven baan afglijden omdat zij zo smal is. Een stapje opzij en we zijn van het pad af en bevinden ons in de duisternis. Het komt altijd doordat er in één of ander opzicht iets aan onze gehoorzaamheid ontbreekt, of doordat we niet zwak genoeg willen zijn om God alles te laten doen. Satan bevindt zich altijd naast de weg en roept ons toe, maar hij kan ons niet aanraken. Maar door te handelen naar onze wil kunnen we gehoor geven aan zijn stem. Dit is het begin van de zonde en een zich van Jezus afwenden. Soms zijn wij koppig tegen de één of ander, soms tegen God zelf. Soms doen jaloersheid en wrok een aanval op ons. Soms trachten we in eigen kracht te strijden zonder op God te vertrouwen. Onmiddellijk staan we dan terzijde van de weg, want niets dat onrein is, kan de verheven baan bewandelen. Onze beker is onrein geworden en vloeit niet meer over en we verliezen de vrede Gods. Indien wij niet direct naar de verheven baan terugkeren, zullen we nog verder afzakken. We moeten terug, maar hoe? Het eerste, wat we moeten doen is God te vragen ons te laten zien, waardoor wij afgegleden zijn, en Hij zal dat doen, hoewel het Hem vaak tijdkost het ons te laten zien. Wellicht heeft iemand het mij lastig gemaakt en ik werd verbitterd. God wil, dat ik inzie dat het niet aankomt op hetgeen iemand mij aandeed, maar hoe ik daarop reageerde. Indien ik verbroken was, zou ik niet zo verbitterd zijn geweest. Als ik dan met verlangen terugblik naar de verheven baan, zie ik de Heer Jezus weer en ik zie hoe afschuwelijk het is om geërgerd te worden en dat Hij stierf om mij van prikkelbaarheid te verlossen. Wanneer ik op handen en knieën naar de verheven baan terug kruip, kom ik opnieuw tot Hem om door Zijn bloed gereinigd te voorden. Jezus wacht daar om mijn beker tot overvloedens toe te vullen. Halleluja! Het doet er niet toe waar u de verheven baan verlaat; u zult altijd bemerken; dat Hij u toeroept terug te komen en weer verbroken te worden en het bloed zal daar altijd zijn om u te reinigen. Dit is het grote geheim van de verheven baan: weten, wat te doen wanneer we de zonde toegang hebben verschaft. Het geheim bestaat hierin, dat we altijd met de zonde naar het kruis gaan, daar de verdorvenheid er van zien, ze voor God belijden en voor weggedaan houden door het reinigende bloed van Jezus. De ware toetssteen als wij de verheven baan bewandelen zal dus steeds zijn: Is onze beker overvloeiende? Hebben we de vrede Gods in ons hart? Hebben we liefde en belangstelling voor anderen? Deze dingen vormen de barometer van de verheven baan. Wanneer zij niet in orde zijn, dan is de zonde ergens binnengeslopen ‑ medelijden met onszelf, zelfzucht, genotzucht in gedachten of daad, overgevoeligheid, lichtgeraaktheid, zelfverdediging, strijden in eigen kracht, verlegenheid, schuwheid, terughoudendheid, bezorgdheid, vrees, enz.

    

 

Bijbeltekst verbeeld

Schilderijen aan Het Woord...