Vol van HEM.

Hij is onze vrede en onze rust, sterker nog: Hij is ons leven!

Hoe worden wij vervuld van Hem en hoe kan dat ons deel blijven? (De verheven baan...)

Waneer wij kijken naar hoe dit voorgesteld kan worden, gaan we het misschien zien...?

In de eerste plaats stellen we ons "hart" voor als een beker. Deze willen we gevuld zien en wel met dat waarvoor het bedoeld is. Het probleem is echter dat we volledig afgezonken zijn naar de diepte van ons eigen "ik" en de wereld. Dit is zonde en dat houdt ons eronder....

Met andere woorden: wij zitten vol van de "wereld"  waarin we (en waaronder we) leven.

Als wij de oplossing voor ons lege hart (leven) willen ontdekken zullen we eerst moeten beseffen wat er gebeurd is, en daarna kijken wat we kunnen en moeten doen...

God is in Zijn Zoon "afgedaald" naar onze verloren staat, wij liggen op de bodem van ons bestaan en zijn niet meer in staat om daar weg te komen. Daar liggen wij kansloos verloren en  doelloos zonder waarde. De beker van ons bestaan is niet alleen op de bodem beland maar ook nog overwoekerd (begroeid) met alles wat er aankleeft en "in" gegroeid is. In een plaatje zou dat er zo uit kunnen zien: God daalt in zijn Zoon neer in onze lage staat en ziet ons in Zijn licht! We zijn gevonden!















Hij heeft ons gevonden en gekocht (met Zijn eigen bloed!) en meegenomen (overgebracht), terug naar Zijn positie waar Hij thuis hoort.

Dat is natuurlijk geweldig! Maar er is een probleem met ons: Wij zitten nog vol met van alles en nog wat, waar we in geleefd hebben. Ons leven (hart) is wel een beker maar het ziet er ongeveer zo uit als we uit de wateren gered zijn....

 



Op het "droge" gaan we zien dat er een korst van uitgedroogde algen zich zo heeft gehecht, en dat het koraal aan ons compleet versteend geraakt is, dat dit bijna één geworden /verweven is met ons bestaan. 

Dit is zo onlosmakelijk met onszelf geworden dat we bijna niet kunnen zien dat er oorspronkelijk iets heel anders "onder" zat.


We moeten nog verlost worden van de ongerechtigheden (zonde) voordat onze beker gevuld kan worden. Zo, in deze staat zal en kan Jezus niet onze beker vullen want als er in deze staat zuiver, levend, water in gegoten zou worden, zou dit direct vertroebeld/giftig zijn!



Om deze harde buitenkant (schil) te verbrijzelen moeten we naar het kruis. Hier heeft JEZUS de macht (of kracht) van de zonde gebroken. Dit deed Hij door voor ons verbroken te worden! Met Zijn eigen leven heeft Hij "de verstikkende schil" van zonde op zich genomen, sterker nog: in Zijn dood heeft Hij onze beker gedragen, meegenomen. Voor Zijn sterven bad Hij nog of deze beker aan Hem voorbij mocht gaan... Maar het heeft de Vader behaagd dat Jezus ook onze beker tot op de bodem leeggedronken heeft en zo alles gedaan heeft om ons vrij te maken. Met Hem (in Hem) zijn ook wij gestorven... en alles wat er in ons was! 

Maar Hij is opgestaan!.... En wij zijn met Hem opgestaan, ontdaan van de schil van zonde!





Een nieuwe start, of nieuw begin. "Wedergeboren", totaal anders!

Stralend en glashelder staan we ontdaan van alles wat ons "er onder hield" voor God. Dit is voor iedereen haalbaar.

Twee dingen hierover:

Het is haal-baar dus je moet het wel halen... ga naar Golgotha en kijk naar Jezus, zie Hem!

en ten tweede

Het is volbracht, dus wat Jezus heeft gedaan is genoeg geweest om het te verkrijgen!




De beker kon zichzelf dus niet redden en niet verlossen, de beker kan zichzelf niet reinigen of ontdoen van kwaad/ongerechtigheid of zonde en als derde kan een beker zichzelf niet vullen! 

Dus ook hiervoor zullen we naar Jezus moeten, want Hij heeft de Heilige Geest ontvangen en deelt die uit. Hij wil ons elke dag vullen met Zijn wezen, zodat wij Hem leren kennen vol van heerlijkheid en alles wat geluk is. We worden gevuld zodat anderen uit ons kunnen drinken, het is namelijk niet (alleen) voor ons zelf. Onze bekers vloeien over zoals in de Psalmen staat (Ps.23: ) zodat ook anderen Jezus zullen "proeven" omdat Hij in ons leeft!





Jezus heeft ons gevonden...

Hij heeft ons gekocht en meegenomen...

Hij heeft ons bevrijd van wat ons gevangen hield

en Hij wil ons (graag!) vullen met Hemzelf!

en wij zijn alleen maar het glas...


maar wel het glas waarin men Hem en Zijn werk kan zien en PROEVEN!



Nu is er iemand die dit probeert te verhinderen (dat Jezus verheerlijkt wordt) en dat is de tegenstander, een leugenaar van af het begin! Deze zal altijd via "ons eigen Ik" proberen de beker te besmeuren of te besmetten zodat Jezus die niet kan vullen. Niet alleen wordt onze Heer en Heiland hierdoor niet verheerlijkt maar wij raken onze vrede en rust kwijt en staan leeg te kijk en ook een ander kan niet drinken...

Het gif waardoor de beker niet meer te gebruiken is, komt via onszelf binnen. Het is wel de tegenstander die het erin druppelt maar wij laten dit toe via ons eigen ik. Boosheid, ergernis, geïrriteerd zijn, ons recht of gelijk willen halen, gemakzucht, en al die zaken die ons eigen "ik" in leven wil houden. Wij zijn Met Hem gestorven en ons eigen ik leeft niet meer! 

Dit staat zwart op wit in de Bijbel en is dus waar, alleen de leugen probeert druppelsgewijs binnen te komen zodat Jezus onze beker niet meer KAN vullen!

Dit merken wij doordat we onze "vrede" kwijt raken en vaak weten we niet wat daarmee te doen. We begrijpen wel dat het niet "hoort" of moet maar erkennen dat het zo gesteld is, dit gaat vaak tegen het "vlees" in! We leven liever in de duisternis zodat niemand het ziet of merkt in plaats van ermee naar het Licht te gaan en ons opnieuw te laten reinigen van de troep! Dagelijks worden wij opgeroepen om ons kruis te dragen...


Kan deze beker zichzelf reinigen of ontdoen van het gif dat in hem zit? Nee dat is duidelijk: een beker kan zichzelf niet reinigen! Dus ook hiervoor moeten we bij Jezus zijn. Er staat geschreven in 1 Joh.1 dat als we onze zonden belijden, Hij getrouw is en dat Zijn bloed ons dan reinigt van ALLE zonden! Waneer we dus gif in onze beker ontdekken, moeten we naar Jezus "gaan" (in gebed, biddend dus!) en onze zonde belijden (meestal is dat iets en/of een uiting van het eigen "ik"), en geloven dat Zijn bloed ons dan reinigt. Dit moeten we blijven doen...

Meer en meer zullen we worden zoals we bedoeld waren: een schone beker die gevuld kan worden met alles wat we nodig hebben en waar een ander uit drinken kan...We dragen onze beker dagelijks naar Hem die het wil en als enige KAN reinigen zodat we opnieuw Zijn vrede vinden! Hij moet het doen, maar wij moeten (blijven) komen! (en als we gekomen zijn moeten we in Hem blijven!)

Dit lijkt (voor ons "gevoel") soms eindeloos en vaak denken we dat "het ons nooit zal lukken". Maar we moeten vertrouwen en geloven in de KRACHT VAN HET BLOED en weten dat Hij het wil en kan doen! Het grote probleem zijn we zelf met ons eigen "ik". Daarin zit het gif waardoor de beker niet gevuld kan worden! God kan ons vullen voor zover we gereinigd zijn en ook al is dat maar ten dele, Hij vult ons om nog meer vol te raken, tot overlopend toe! Het probleem van zaken die ons nog "aankleven" wordt alleen maar opgelost door meer en meer vervuld te zijn van Hem. Zijn rust, Zijn vrede, Zijn Zoon woont in ons!

Het beeld of plaatje van onszelf is dan meer een beker die misschien nog niet helemaal vrij is van smet, maar dat is anders dan dat er "gif" van boosheid, teleurstelling, enz. IN zit. De troep die ons aankleeft zit aan de buitenkant maar de binnenkant is schoongewassen door het kostbare bloed van onze Heiland!



Dit is een proces en wij zijn een "werk in uitvoering".

Hij kan ons vullen en de restanten of brokstukken  van het verleden, worden verbroken of zullen moeten wijken door de Kracht van Hem. Zijn leven (in ons) zal het moeten doen!

Laten we ons niet richten op ons zelf maar op Hem die ons gevonden heeft, ons gekocht en betaald heeft aan het KRUIS en die ons reinigt. Hij wil ons graag vullen! (hoe beperkt ook de ruimte is die Hij krijgt). Laten we met ALLE zonden (wat gif in onze beker is) tot Hem gaan en laat Hem ons reinigen zodat Hij ons opnieuw kan vullen!

 

Bijbeltekst verbeeld

Schilderijen aan Het Woord...